Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 21    

Żubardzka 2, Łódź

 

Patron Szkoły

STRONA GŁÓWNA

Witamy na stronie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 21. Szkoła mieści się w Łodzi przy ulicy Żubardzkiej 2. Oferujemy wiele ciekawych profili oraz zawodów, w których można się kształcić.

Szkoła położona jest w pobliżu Al. Włókniarzy, gdzie bez problemu można dojechać tramwajami linii 8 i 13. Nieco dalej, przy ul. Kasprzaka zatrzymują się autobusy linii 65, 78, 73, 79. Dobry dojazd mają także uczniowie spoza Łodzi, którzy podróżują komunikacją PKP. Trzy przystanki od szkoły znajduje się dworzec PKP Łódź Żabieniec.

Więcej informacji o Szkole i o kierunkach, w jakich można się kształcić, znajdziecie w odpowiednich działach MENU.

Aktualności | Forum | Laboratorium Produkcji Ogrodniczej
Dokumenty | Biuletyn Informacji Publicznej | Publikacje nauczycieli

Harmonogram spotkań z rodzicami
Szkolny zestaw podręczników

Nasza szkoła bierze udział w projekcie:
Doskonalenie zawodowe drogą do sukcesu

 

 

 

Jan Kiliński (1760-1819) urodził się w  Trzemesznie. Był synem Augustyna i Marianny Kilińskich. Miał liczne rodzeństwo: sześć sióstr i czterech braci, on sam był dziesiątym dzieckiem. Z zawodu był mistrzem szewskim. W 1791 roku został wybrany na radnego miejskiego starej Warszawy. W 1793 roku brał udział w pracach przygotowawczych sprzysiężenia powstańczego. 17 i 18 kwietnia 1794 roku uczestniczył w walkach z rosyjskimi oddziałami w Warszawie. 28 maja 1794 roku został powołany do Zastępczej Rady Tymczasowej. 2 lipca 1794 roku został mianowany przez Tadeusza Kościuszkę pułkownikiem.  Wystawił pułk piechoty i objął w nim  dowództwo. W czasie  powstania przybył do Poznania gdzie został aresztowany przez Prusaków i wydany Rosjanom. W grudniu 1794 roku został zesłany do twierdzy pietropawłowskiej w Petersburgu. Z więzienia zwolniono go pod koniec 1796 r. Zamieszkał w Wilnie, a następnie powrócił do Warszawy.

Zmarł 28 stycznia 1819 roku. Pochowano go na cmentarzu Powązkowskim .  Literatura piękna przedstawia na ogół Kilińskiego jako mocarza, bitnego żołnierza, człowieka prawego, może nieco rubasznego, ale równocześnie wrażliwego, a przede wszystkim kochającego nade wszystko Ojczyznę. Jeden z pisarzy określił go tymi słowami: "Potęgą swojej duszy i poczucia obywatelskiego umiał wznieść się ponad swój skromny stan rzemieślniczy; przez wrogów deptanej Ojczyzny umiał on rozpalić serca obojętne i zimne, słabe lub tchórzliwe [...]. On, prosty szewc."

 

Webmaster: Monika Pacek